Geschiedenis van VK Gulden Sporen
V.K.Gulden Sporen
De vereniging werd gesticht op 2 april 1976. Aanvankelijk onder de naam van Olympic Drie Moren maar na afloop van het allereerste seizoen 1976/77, werd de naam van de vereniging veranderd in VK.Drie Moren.
De vereniging, met als thuislokaal café De Drie Moren te Kortrijk, werd als werkende club ingeschreven bij de Koninklijke Liefhebbersvoetbalbond, verkreeg het stamnummer 9/122 en bleef als dusdanig actief tot en met het seizoen 1991/92.
Ingevolge een meningsverschil met de K.B.L.V.B. besloot het voltallige bestuur, in een bijzondere vergadering om, met ingang van het seizoen 1992/93 het K.B.L.V.B. te verlaten en naar een andere federatie over te stappen.
Zo liet de club zich inschrijven bij de Koninklijke Westvlaamse Bedrijfssport Bond en verkreeg het aldaar stamnummer 5048. Mede dank zij de goede relaties dewelke de vereniging steeds had onderhouden met de sportdienst stad Kortrijk (lidnr. 151), verkreeg men de toelating om het terrein op de “Wembley” te behouden. De vereniging veranderde tevens van naam en werd voortaan VK.Gulden Sporen (onder vorm van vzw gesticht op 27/01/94).
Als clublokaal werd er toen gekozen voor “De Kouter” aan de Moorseelsestraat, rechtover het terrein “Wembley”.
De club behaalde in zijn verleden mooie resultaten, waaronder enkele 2eplaatsen en 2x kampioen onder de naam VK Drie Moren.
Na het vertrek uit lokaal “De Kouter” (2003) werd, onder impuls van het vernieuwde bestuur (met oa ex-spelers Peter Debo & Francis Vandenbogaerde), een nieuw lokaal gevonden, namelijk “Braisserie de Menenpoort”, slechts enkele honderden meters van de “Wembley” vandaan. Ondanks hun poging om de club verder te laten deinen op zijn goede elan, ook mede door het afhaken van wat oudere en vaste waarden, kon niemand beletten dat er stilaan een negatieve evolutie in de gelederen sloop. Het seizoen 2008/09 was dan ook één van de rampzaligste uit zijn rijke geschiedenis. De beperkte spelerskern en daaruitvloeiende forfaits (+ boete’s) brachten het bestuur in nauwe schoentjes, waardoor de gedachte opdook om er (spijts alle inzet) na het lopende seizoen mee op te houden.
En toen kwam er het idee van lokaalhouder John (zie verder).
VK.Bockor
Net zoals met bovenvermelde club, word in 1972, onder impuls van enkele vrienden een liefhebbers-voetbalclub opgericht, die luistert naar de naam Vbc.Ontspanning. Het bestuur, onder leiding van Germain Demeyere, laat zich onmiddellijk aansluiten bij de, ook al nieuwe, afdeling Westvlaanderen van het K.B.L.V.B. onder het stamnummer 09/002, dus als 2e club uit de regio (na VK.Bissegem). Na een (ook al noodzakelijke) fusie met een andere club, Eendracht Kortrijk, kwam er een volldeig nieuw bestuur aan de macht en werd een grotere spelerskern behouden. De resultaten waren navenant, veel ups, maar nog meer downs maakten dat de club, die uitkwam in 3e provinciale afdeling, nooit een echte bedreiging vormde aan de top van het klassement. Maar een kenmerk voor de spelers was wel dat het hun meer om de leute en vriendschap ging dan om het resultaat. Na enkele omzwervingen van lokalen in het Kortrijkse (t’Winkelke, Den Bras,…) ging de, nogmaals vernieuwde, club zijn tenten opslaan in Heule, in café De Zoeten Inval. Daar werden, onder impuls van de anciens, de beste resultaten behaald, sedert de fusie met Vbc. Ontspanning. Maar mooie liedjes duren niet lang, en na nogmaals te moeten verhuizen van lokaal (Bockor café Kuurne) begon de leegloop in bestuur en spelerskern. Toen kwam oudgediende Ricky aankloppen bij “de man van vele oorlogen”, Danny, met de vraag om hulp om de club van de ondergang te redden, en ja, samen slaagden ze erin om de rest van de kern over te halen om ermee verder te gaan, wat dan ook nog een seizoen lukte met een plaats in de middenmoot en enkel mooie uitschieters tegen de topclubs. Het tweede seizoen zag er zo veelbelovend uit, maar rust er misschien een vloek op deze ploeg? Na het alweer afhaken van spelers, kwam de club in spelersnood te zitten en moesten ze zelfs het bestuur op het veld sturen om toch maar die, gevreesde, forfaits niet aan de broek te krijgen. Toen ook al de relatie tussen bestuur en de lokaalhouders op vriespunt stond, zat er niets anders op dan, halverwege het seizoen 2008/09, andere oorden op te zoeken. Een lokaal werd gevonden om de rest van het seizoen nog af te haspelen, namelijk “Braisserie De Menenpoort”.
En ja, laat dit nu net hetzelfde lokaal zijn waar Vk.Gulden Sporen vertoefde.
Dus twee clubs in ademnood (en spelersnood), waarvan beide besturen, ondanks ervaring en hun inzet, het onvermijdelijke einde van hun club zagen naderen, in één lokaal…
Het voorstel van John, om eens een babbel te houden tussen beide besturen, met het oog op een eventuele fusie, kwam niet in dovemansoren terecht en beide besturen grepen deze “laatste strohalm” met beide handen.
De rest van het verhaal is wel bekend, na twee “samenkomsten” werd overeengekomen om te fusioneren naar één volwaardige club met genoeg spelers (uit beide kernen) om een zorgeloos seizoen te bekomen, en een sterk en gedreven bestuur die alles in goede banen kan leiden.
Zo werd overeengekomen om het seizoen 2009/10 te starten onder de naamVK.Gulden Sporen in het bedrijfsvoetbal-verbond, in 2e provinciale regio Kortrijk/Roeselare.
Hopelijk staat de trein nu op de rails en kan het bestuur zich toespitsen op een goed beheer, en
een zorgeloos, maar ook fantastisch en leuk seizoen, bezorgen aan de spelers die hun trouw aan deze nieuwe fusie-club geven
Geen opmerkingen:
Een reactie posten